MDSNG

အာကာသအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားလႊတ္တင္ႏိုင္ရန္အတြက္ အသံုးျပဳေသာ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ တစ္ခုျဖစ္သည့္ Dnepr-1 ဒံုးပ်ံသည္ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံ အမ်ိဳးအစားမွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ Dnepr ဟူေသာအမည္သည္ ရုရွားႏိုင္ငံမွျဖစ္ဖ်ားခံ၍ ယူကရိန္း၊ ဘီလာရုစ္ အစရွိသည့္ႏိုင္ငံမ်ားအား ျဖတ္သန္းကာ ပင္လယ္နက္အတြင္းသို႔ စီး၀င္သြားေသာ Dnieper ျမစ္ကိုအစဲြျပဳ မွည့္ေခၚထားျခင္းျဖစ္သည္။ International Space Company Kosmotras မွ ပိုင္ဆိုင္ေသာ Dnepr-1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ဧပရယ္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ယင္း၏ ပထမဦးဆံုးေသာ လႊတ္တင္မႈအျဖစ္ ၃၅ ကီလိုဂရမ္သာရွိေသာ UoSAT-12 အေသးစားၿဂိဳဟ္တု ( mini-satellite ) အား ပတ္လမ္းနိမ့္ပတ္လမ္း ( Low Earth Orbit ) သို႔ ေအာင္ျမင္စြာ ပစ္လႊတ္ေပးႏိုင္ခဲ့သည္။ Dnepr-1 ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ အေသးစားၿဂိဳဟ္တုအမ်ားအျပားအား ပတ္လမ္းနိမ့္ပတ္လမ္းအတြင္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးျခင္းကို အဓိကျပဳလုပ္သည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ၿဂိဳဟ္တုအေလးခ်ိန္ ၃၀၀ကီလိုဂရမ္ ေအာက္ႏွင့္ ၅ ကီလိုဂရမ္ေအာက္ရွိေသာ ၿဂိ္ဳဟ္တုအမ်ားအျပားကို တစ္ၿပိဳင္တည္းလႊတ္တင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ( တည္ၿငိမ္ပတ္လမ္းအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ ပွ်မ္းမ်အေလးခ်ိန္ ၄၆၀၀ ကီလိုဂရမ္ခန္႔ရွိၾကသည္။)
Dnepr-1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံအမ်ိဳးအစားမွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး hypergolic ေလာင္စာရည္( hypergolic liquid propellent ) သံုး အင္ဂ်င္အဆင့္ သံုးဆင့္ ( three-stage) ပါရွိေသာ ဒံုးပ်ံျဖစ္သည္။ ယင္းဒံုးပ်ံအား ကာဇက္စတန္ႏိုင္ငံ ဘိုင္ကိုေနာ ဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္ေရးစခန္း ( သို႔ ) Dombarovsky ဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္ေရးစခန္း မွ ပစ္လႊတ္သည္။



Dnepr-1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ ပတ္လမ္းနိမ့္ပတ္လမ္း အတြင္းသို payload အေလးခ်ိန္ ၃၆၀၀ ကီလိုဂရမ္အထိ ႔ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္ၿပီး Sun-Synchronous ပတ္လမ္းအတြင္းသို႔ payload အေလးခ်ိန္ ၂၃၀၀ ကီလိုဂရမ္ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္သည္။ Dnepr-1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ အဓိက payload ၿဂိဳဟ္တုအျပင္ အျခားေသာ အေသးစားၿဂိဳဟ္တုမ်ားကိုပါ တစ္ၿပိဳင္တည္းထည့္သြင္း လႊတ္တင္ေပးႏိုင္သည္။ Dnepr-1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ စီးပြားျဖစ္လႊတ္တင္မႈ ၁၄ ႀကိမ္ပစ္လႊတ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၆ ခုႏွစ္၊ ဇူလိႈင္လ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ဘီလာရုစ္၊ အီတလီ၊ ရုရွား၊ အေမရိကန္၊ ေတာင္ကိုရီးယား ၊ ေနာ္ေ၀းႏွင့္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတို႔၏ အေသးစားၿဂိဳဟ္တုမ်ားစုေပါင္းလႊတ္တင္စဥ္ တစ္ခ်ိန္သာ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးမႈျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ လႊတ္တင္ၿပီး ၇၄ စကၠန္႔အၾကာတြင္ ဒံုးပ်ံအင္ဂ်င္၏ combustion chamber 4 ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈျဖစ္ေပၚကာ ဘိုင္ကိုေနာဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္ေရးစခန္း၏ ၁၅၀ ကီလိုမီတာ အကြာ၊ ကာဇက္စတန္ႏိုင္ငံ၏ လူေနထိုင္ျခင္းမရွိသည့္ ေဒသသို႔ပ်က္က်ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ေလာင္စာမ်ား မီးေလာင္ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ အဆိပ္အေတာက္မ်ားျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး ရုရွားအစိုးရမွ ယင္းအျဖစ္အပ်က္အတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁.၁ သန္း ေပးေလ်ာ္ခဲ့ရသည္။


Credit : Satellite​&Space

ေနအဖဲြ႕အစည္း၏ ျပင္ပသုိ႔ ပထမဦးဆံုးေရာက္ရွိသည့္ အာကာသယာဥ္ Voyager 1 က ရုိက္ကူးခဲ့ေသာ ကမၻာႏွင့္လတုိ႔၏ တည္ရွိေနပံု

ကမၻာႏွင့္ လတုိ႔အတူတကြ လည္ပတ္ေနပံုကုိ ၿဂဳိဟ္တုတစ္ခုက ပထမဦးဆံုးရုိက္ကူးထားေသာ ပံုျဖစ္သည္။ ယင္းပံုအား Voyager 1 အာကာသယာဥ္က ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔ တြင္ ကမၻာႏွင့္ မုိင္ေပါင္း ၇.၂၅ သန္း (ကီလုိမီတာ ၁၁.၆၆ သန္း) အကြာအေ၀းမွ ရုိက္ကူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အဆုိပါပံုအား Voyager 1 အာကာသယာဥ္ေပၚတြင္ ပါရွိသည့္ ကင္မရာ filter မ်ားက ရုိက္ကူးခဲ့ သည့္ ဓာတ္ပံု (၃) ပံုအား NASA ၏ Jet Propulsion Laboratory (JPT) တြင္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္း၍ ထုတ္ယူခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ပံုတြင္ျမင္ေတြ႕ေနရသည့္ လ၏ အေရာင္မွာ ပုိမုိေတာက္ပမႈရွိေစရန္ အေရာင္တင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကမၻာသည္ လထက္အဆေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ပုိမုိေတာက္ပေသာေၾကာင့္ ဓာတ္ပံုၾကည့္ရႈသူမ်ား ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ျမင္သာေစရန္ ျပန္လည္ အေရာင္တင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ Voyager 1 အာကာသယာဥ္အား ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္ရွိ Cape Canaveral လႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ Titan III E/Centaur လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံျဖင့္ လႊတ္တင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၇၂၂ ကီလုိဂရမ္ရွိေသာ Voyager 1 အာကာသယာဥ္အား ေနအဖဲြ႕အစည္းႏွင့္ ယင္းျပင္ပရွိ အာကာသကုိ ေလ့လာရန္လႊတ္တင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ သည္။ Voyager 1 အာကာသယာဥ္သည္ ေနအဖဲြ႕အစည္း၏ ျပင္ပကုိေလ့လာရန္လႊတ္တင္ထားေသာ အာကာသယာဥ္ (၅) စင္းအနက္မွ (၁) စင္းျဖစ္ၿပီး လႊတ္တင္သည့္ေန႔မွ ယေန႔အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၃၃ ႏွစ္ေက်ာ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ အာကာသယာဥ္ျဖစ္သည္။ Voyager 1 အာကာသယာဥ္သည္ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ေနမွအကြာအေ၀း ၁၁၇.၈၄၃၆ AU (Astronomical Units)၊ ကီလိုမီတာအားျဖင့္ ၁.၇၆၂၉၁၅×၁၀၁၀ ကီလိုမီတာ အကြာအေ၀းသုိ႔ ေရာက္ရွိေနၿပီး စၾကာ၀ဠာအတြင္းတြင္ အေ၀းဆံုးေရာက္ရွိေနေသာ လူသားမ်ားျပဳလုပ္သည့္အရာ၀တၳဳတစ္ခုျဖစ္သည္။

Voyager 1 အာကာသယာဥ္၏ ပံုျဖစ္သည္။ ယင္းအာကာသယာဥ္၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ေနေရာင္ခံျပားမ်ား ပါ၀င္ျခင္းမရွိဘဲ အာကာသယာဥ္၏ ပါ၀ါကုိ ယာဥ္ေပၚတြင္ပါရွိသည့္ Radioisotope Thermoelectric Generator (RTG) မွ ထုတ္ယူသံုးစဲြျခင္းျဖစ္သည္။

Credit : Satellite​&Space

Satellite Ground Station Staff Function

Operation Staffing

Operation Staffing ( ပါ၀င္ေသာ၀န္ထမ္းအေရအတြက္) သည္ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳးအေပၚ လိုက္၍ ကြဲျပားျခားနားနိုင္သည္။ ၄င္းအေျခအေနမ်ားမွာ operation ၏ရႈပ္ေထြးမႈ ၊ payload control operation ပါ၀င္ျခင္း (သို႔)မပါ၀င္ျခင္း၊ ပါ၀င္ေသာ automation မ်ား၏အဆင့္အတန္း၊ single control centre မွ operation ျပဳလုပ္ေသာၿဂိဳဟ္တုအေရအတြက္ ၊ operation အတြက္လိုအပ္ေသာ support function အားလံုးကို control centre မွျပဳလုပ္ႏိုင္ျခင္း ( သို႔ ) external support organization ပါ၀င္းျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။ Operation အဖြဲ႕မ်ားတြင္ staff မ်ားပါ၀င္မႈပမာဏမ်ားမွာ staff မ်ား၏အရည္အေသြးေၾကာင့္ operation တူညီေသာ္လည္း ကြဲျပားျခားနားမည္ျဖစ္သည္။.ထို႔ျပင္ ျပဳလုပ္ေသာ operation အေပၚလိုက္၍ operation team မ်ားကိုေလးမ်ိဳးခြဲျခားထားသည္-

- Large team (ရႈပ္ေထြးေသာ operation မ်ားကိုျပဳလုပ္ျပီး လိုအပ္ေသာ engineering support မ်ားကိုမိမိ၏ control centre မွပင္ ေထာက္ပံ့ေပးသည္။ )

- medium team (ရႈပ္ေထြးေသာ operation မ်ားကိုျပဳလုပ္ျပီး လိုအပ္ေသာ engineering support မ်ားကို အျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အကူအညီကိုရယူ ေဆာင္ရြက္သည္။

- small team (ရိုူးရွင္းေသာ operation မ်ားကိုျပဳလုပ္ျပီး ၊ automatic operation မ်ားစြာပါ၀င္သည္။ )

- multi-team ( မ်ားစြားေသာၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ operation မ်ားကိုျပဳလုပ္သည္။)

Operation Controllers

Operation Controller မ်ားသည္ ၿဂိဳဟ္တုထိန္းေၾကာင္းျခင္းႏွင့္ data မ်ားသိမ္းဆည္းျခင္းတို႔ကို ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ real-time အေျခအေနတြင္ operation ျပဳလုပ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အလုပ္ခ်ိန္ဇယားမ်ားေရးဆြဲျခင္း ၊ ေန႔/ည အလုပ္ခ်ိန္အဆိုင္းမ်ား ခြဲျခားထားျခင္းစသည့္ အလုပ္ခ်ိန္စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ားထားရွိရန္ လိုအပ္သည္။ Operation Controller သံုးမ်ိဳးမွာ-

- Spacecraft operation controller

- Payload operation controller

- Ground system operation controller တို႔ျဖစ္သည္။

ဤေနရာတြင္ satellite အား operation ျပဳလုပ္ေသာ staff မ်ား၏ က႑မ်ားကိုသာ ေဖာ္ျပထားျပီး အျခားေသာ အကူ၀န္ထမ္းမ်ား ၊ ရံုးပိုင္းဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းမ်ား နွင့္ admin အစရွိေသာ၀န္ထမ္းမ်ားကို မပါရွိေပ။

Spacecraft Controller (SC)

Spacecraft Controller ( SC )ကို spacecraft analyst ဟုလည္းေခၚသည္။ SC သည္ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ ground station တို႔အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ real-time အခ်ိန္တြင္ operation ျပဳလုပ္သည္။ SC သည္ၿဂိဳဟ္တုမလႊတ္တင္မီ စမ္းသပ္စစ္ေဆးျခင္း၊ ပတ္လမ္းအတြင္းတည္ရွိစဥ္ ၿဂိဳဟ္တုသို႔ဆက္သြယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ေသာ uplink ကိုစစ္ေဆးျခင္း တို႔ကိုလည္းျပဳလုပ္သည္။ ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ထားခ်ိန္တြင္လည္း ၾကံဳေတြ႕ရေသာအခက္အခဲမ်ားကို မွတ္တမ္းတင္၍ Spacecraft Operation Engineer ( SOE ) သို႔တင္ျပရသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ SC သည္ mission planner and scheduling တို႔မွခ်မွတ္ေပးေသာ အစီအစဥ္အတိုင္းသာ ေဆာင္ရြက္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

SC သည္ၿဂိဳဟ္တု၏ performance ကိုအေကာင္းဆံုးရရွိရန္ထိန္းေၾကာင္းျခင္း ၊ ၿဂိဳဟ္တု၏ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈမ်ားကို ရွာေဖြမွတ္တမ္းတင္ျခင္း ၊ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းမရွိေသာ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈမ်ားကို SOE ထံသို႔တင္ျပျခင္း၊ ၿဂိဳဟ္တုအစိတ္အပိုင္းမ်ား၏ ပတ္လမ္းအတြင္းအလုပ္လုပ္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္ကိုမွတ္တမ္းတင္ျခင္းစသည္တို႔ကို ျပဳလုပ္သည္။ SC သည္ၾကိဳတင္စီစဥ္ခ်မွတ္ထားေသာ ရိုးရွင္းသည့္ ပံုမွန္ operation မ်ားကိုသာျပဳလုပ္ရျပီး ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈမ်ားကို ေျဖရွင္းပိုင္ခြင့္မရွိေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ SC သည္ ၿဂိဳဟ္တု၏ subsystem မ်ားမည္သို႔အလုပ္လုပ္သည္ကို သိေသာ္လည္း ကြ်မ္းက်င္ေသာ ပညာရွင္ပါရဂူမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈမ်ားအား အေျဖရွာရွင္းလင္းလွ်င္ ပိုမိုမွားယြင္းသြားႏိုင္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

Source: Satellite&Space

ေျမာက္၀င္႐ိုးစြန္းႏွင့္ ေတာင္ဝင္႐ိုးစြန္း ေဒသမ်ားကို cover ျဖစ္ေစေသာ orbit အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။ geostationary orbit သည္ တစ္ခုတည္းသာျဖစ္သည္။ theory အရ polar orbit သည္ infinite ျဖစ္သည္။ Low earth orbiting satellite မ်ားကို LEOSATS ဟုေခၚၾကသည္။ meteorology အတြက္အသံုးျပဳေသာ satellite မ်ားကို sun synchronous orbit တြင္လႊတ္တင္ထားၾကသည္။ ၄င္း orbit မ်ားတြင္လႊတ္တင္ထားေသာ satellite မ်ားသည္ ေန႔စဥ္ အီေကြတာအား တူညီေသာ local time အပိုင္းအျခားတြင္ျဖတ္သန္းေလ့႐ွိ သည္။ ဥပမာ - ၄-နာရီျခား တစ္ႀကိမ္ျဖတ္သန္းသည္ (1း30 PM., 5:30 PM., and 9:30 PM စသည္ျဖင့္) ထို႔ေၾကာင့္ same area အား ေန႔အခ်ိန္တစ္ခုတြင္ျဖတ္သန္းျခင္းျဖင့္ ၄င္း area အားအခ်ိန္မွန္ျမင္ေတြ႕ေစသည္။ orbital pass သည္ direction ေပၚမူတည္ၿပီး ၂-မ်ိဳး႐ွိသည္။ ေတာင္မွေျမာက္သို႔ ပတ္လွ်င္ ascending pass ဟုေခၚၿပီး ေျမာက္မွေတာင္သို႔ ပတ္လွ်င္ descending pass ဟုေခၚသည္။

Polar Orbit မ်ားသည္ circular orbit မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ကမာၻ႕ ေျမမ်က္ႏွာျပင္အထက္ ၈၀၀ မွ ၉၀၀ ကီလုိ္မီတာအတြင္းတြင္ရွိၾကသည္။ Polar Orbiting Satellite မ်ားသည္ ultraviolet sensors မ်ားကိုတပ္ဆင္ထားၿပီး အိုဇုန္းလႊာကိုေလ့လာၾကသည္။ Polar Orbiting Satellite အမ်ားစုသည္ ရာသီဥတုႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေလ့လာၾကသည္။ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္အသံုးဝင္သည္။ footprint ၏ အခ်င္းသည္ ၆၀၀၀ ကီလိုမီတာ ခန္႔ရွိသည္။ ၁၀၂ မိနစ္တြင္ တစ္ႀကိမ္ ကမာၻကိုတစ္ပတ္ပတ္သည္။ သည္ အေနာက္မွအေရွ႕ သို႔ ၂၄-နာရီတြင္တစ္ႀကိမ္ပတ္သျဖင့္ polar orbitingite တစ္ခု၏ တစ္ပတ္ႏွင့္တစ္ပတ္သည္ အေနာက္ဘက္သို႔ 25 degree ခန္႔ေရြ႕ သြားသည္။ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ရက္တြင္ကမာၻအား ၁၄-ပတ္ပတ္သည္။

Source: Satellite&Space

ITU သည္ United Nations ၏ ေအဂ်င္စီတစ္ခုျဖစ္ၿပီး သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာမ်ားကို စည္းမ်ဥ္း ၊ စညး္ကမ္းျဖင့္ ထိန္းသိမ္းေပးေသာ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ITU သည္ တစ္ကမာၻလံုး မွ်ေ၀အသံုးျပဳေနေသာ radio spectrum ကို ညိွႏႈိင္း ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ၿဂိဳဟ္တုပတ္လမ္း သတ္မွတ္ျခင္းမ်ားအတြက္ အေထာက္အကူေပးျခင္း၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေသာ telecommunication infrastructure မ်ားကို ပို၍တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ ကမာၻအႏွံ စံသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကို ထုတ္ေပးျခင္း စသည္တို႔ကို ျပဳလုပ္ေပးသည္။

ယင္း ITU သည္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္လည္း ေဆာင္ရြက္ ေပးလ်က္ရွိပါသည္-

· Broadband Internet

· Latest-generation wireless technologies

· Aeronautical nad maritime navigation

· Radio astronomy

· Satellite-based meteorology

· Fixed-mobile phone

· Internet access ၊ Data ၊ Voice ၊ TV broadcasting and
next-generation networks

*Structure of ITU *

၁၈၆၅ ခုႏွစ္တြင္ postal union အျဖစ္စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ITU သည္ telecommunication ဥပေဒမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ႏိုင္ငံတကာဆိုင္ရာ အေစာဆံုးႏွင့္ အေရးပါဆံုး အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ITU သည္ United Nation ၏ အေရးပါေသာ ေအဂ်င္စီတစ္ခုျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာေသာ ကမာၻ၌ ေရဒီယိုေခတ္မတိုင္မီကပင္ အေတြ႕အၾကံဳရွိၿပီး အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ITU သည္ ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံႏွင့္ Sector member ေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ရွိသည္။ အဖြဲ႕၀င္တစ္ဦးစီသည္ ITU သို႔၄င္းတို႔၏ ဘ႑ာေရးအေျခအေနအရ အခ်ိဳးက် ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ရမည္ ျဖစ္သည္။


အထက္ပါပံုတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္အတုိင္း အပိုင္း ၃ ပိုင္း ကို ITU ၏ Radio Regulation ႏွင့္ ကိုက္ညီသည့္ frequency band allocation မ်ားအရ ေအာက္ပါအတိုင္းခြဲျခားထားျခင္း ျဖစ္သည္။

( ၁ ) Region 1 ( old world )

( Europe , including Russia , Africa and Monogolia )

( ၂ ) Region 2 ( new world )

( North America and South America ) ႏွင့္

( ၃ ) Region 3

( Asia-Pacific)

*Objectives of ITU Regulations*

ITU ၏ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္-

( က ) ဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားတိုးတက္ေစရး၊

( ခ ) နည္းပညာဆိုင္ရာ အေထာက္အပံ့မ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် Telecommunication service
မ်ားပိုမိုယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ အသံုးျပဳႏိုင္ေစေရး၊

( ဂ ) အထက္ပါရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ရရွိေစရန္အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ား ဟန္ခ်က္ညီညီပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရး။

ေယဘုယ်အားျဖင့္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ITU သည္ ႏိုင္ငံတစ္ခုခ်င္းစီ၏ telecommunication ႏွင့္ radio transmission မ်ားကို စည္းကမ္းသတ္မွတ္ရန္အတြက္ အခြင့္အာဏာ မရွိပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုစီ၏ အစိုးရသည္သာ ၄င္း၏နယ္နိမိတ္အတြင္း radio spectrum ကို ထိန္းခ်ဳပ္ရန္ အခြင့္အာဏာ အျပည့္ရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ Radio transmission မ်ား၏ သဘာ၀အရ အျခားႏိုင္ငံမ်ား၏ Radio communication အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္မည္ဆိုပါက ITU ၏ စည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္လာမည္ျဖစ္သည္။ တစ္ကမာၻလံုးဆုိင္ရာ Telecommunication service မ်ားတိုးတက္လာျခင္းေၾကာင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးၿပီးႏိုင္ငံမ်ားသည္ ITU တြင္ အဓိကေနရာမ်ားကို ရရွိမည္ျဖစ္သည္။

အျခားေသာ ITU ႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ သိမွတ္ဖြယ္ရာ အခ်က္အလက္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

· Regulatory Philsophy

· ITU Sectors and Bodies

· The ITU Radio Regulations

· Objectives of the Radio Regulations

Source: Satellite&Space

၁၉၅၀ ခုႏွစ္မွစ၍ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ အေမရိကန္ အစိုးရအာကာသေအဂ်င္စီတို႔မွ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးမ်ား၏ပံုစံကို အေျချပဳတည္ေဆာက္ထားသည့္ ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ားျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ စူးစမ္းေလ့လာေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို ပတ္လမ္းနိမ့္ၿဂိဳဟ္တုပတ္လမ္းသို႔ အၿပိဳင္အဆိုင္လႊတ္တင္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္တြင္ လႏွင့္အျခားၿဂိဳဟ္မ်ားသို႔ စူးစမ္းေလ့လာေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ား ပစ္လႊတ္ရာမွ ပိုမိုအားေကာင္းေသာ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ား ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုသို႔ေပၚထြက္လာျခင္းေၾကာင့္ ပတ္လမ္းျမင့္ၿဂိဳဟ္တုပတ္လမ္းျဖစ္ေသာ GEO ၿဂိဳဟ္တုပတ္လမ္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို လႊတ္တင္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မွ ယေန႔ေခတ္တိုင္ ဆက္သြယ္ေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို GEO ပတ္လမ္းသို႔ လႊတ္တင္အသံုးျပဳေနၾကသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ အေလးခ်ိန္ပမာဏမ်ားစြာ သယ္ေဆာင္ႏိုင္၍ အားေကာင္းေသာလႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ားသာမက ၿဂိဳဟ္တုအမ်ားအျပားကို တစ္ႀကိမ္တည္း ပူးတြဲပစ္လႊတ္ႏိုင္သည့္ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ားလည္း ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။

ၿဂိဳဟ္တုအား သယ္ေဆာင္ပစ္လႊတ္ေပးမည့္ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံအား ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားအေပၚမူတည္၍ ေရြးခ်ယ္သည္-

၁။ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ အေလးခ်ိန္ပမာဏ၊

၂။ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ ေနာက္ဆံုးပစ္လႊတ္မႈ ေလးႀကိမ္ ( သို႔ ) ဆယ္ႀကိမ္ဆက္ ေအာင္ျမင္မႈ / ပစ္လႊတ္မႈဆိုင္ရာ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေအာင္ျမင္ေသာ သမိုင္းေၾကာင္းရွိမႈ၊

၃။ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေပးမည့္ ေစ်းႏႈန္း၊

၄။ ပစ္လႊတ္ခ်ိန္တြင္ အသံုးျပဳေသာ ဆက္သြယ္ထိန္းခ်ဳပ္မႈဆိုင္ရာ ကြန္ယက္မ်ား၏ အရည္အေသြးႏွင့္ ၿပည့္စံုေကာင္းမြန္စိတ္ခ်ရမႈ။

ယခုကာလတြင္ အစိုးရပိုင္းဆိုင္ရာ ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ျခင္းမ်ား သာမက ႏိုင္ငံတကာမွေပးပို႔လာေသာ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအား အခေၾကးေငြယူ၍ လႊတ္တင္ေပးေသာ ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးတစ္ရပ္အေနျဖင့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ေပၚထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ ယခုအခ်ိန္တြင္ ယင္းၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ျခင္းဆိုင္ရာ ေစ်းကြက္တြင္ နည္းပညာအသစ္မ်ား အၿပိဳင္အဆိုင္အသံုးျပဳကာ က်ယ္ျပန္႕လာခဲ့သည္။

GEOလႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ ပထမအဆင့္တြင္ ၿဂိဳဟ္တုအားထည့္သြင္းသယ္ေဆာင္သြားမည့္ ဒံုးပ်ံထိပ္ဖူးအခြံ (rocket fairing) ႏွင့္ ၿဂိဳဟ္တုအား ေနာက္ဆံုးသတ္မွတ္ပတ္လမ္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးမည့္ upper stage (သို႔) ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္တြဲဆက္ထားသည့္ apogee rocket motor ( ARM ) တို႔ပါရွိ၍ ယင္းပထမအဆင့္ေအာက္တြင္ အားေကာင္းေသာအင္ဂ်င္မ်ားကို အဆင့္ဆင့္တပ္ဆင္ထားသည္။



လႊတ္တင္ေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားစြာရွိသကဲ့သို႔ ယင္းတို႔၏လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံဒီဇိုင္း၊ လႊတ္တင္မႈပံုစံ ၊ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ အေလးခ်ိန္ပမာဏႏွင့္ ေစ်းႏႈန္း စသည္တို႔မွာလည္း ကြဲျပားသည္။

Credit: http://sites.google.com/site/9spacestudy/

Geostationary Orbit (GEO)

GEO ပတ္လမ္းသည္ ၿဂိဳဟ္တုဆက္သြယ္ေရး အခန္းက႑၌ အသံုးမ်ားေသာ ပတ္လမ္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ထိုပတ္လမ္းတြင္ လွည့္ပတ္ေနေသာ ၿဂိဳဟ္တုသည္ ကမာၻကို တစ္ပတ္ျပည့္ရန္ ၂၄ နာရီ ၾကာလွည့္ပတ္သည္။ ထိုသို႔ ကမာၻႏွင့္ တူညီစြာလွည့္ပတ္ေနေသာေၾကာင့္ ေျမျပင္မွၾကည့္လွ်င္ ၿဂိဳဟ္တုသည္ ပံုေသအမွတ္တစ္ခု၌သာ တည္ရွိေနမည္ျဖစ္သည္။ GEO ပတ္လမ္း၏ inclination သည္ သုည နီးပါးျဖစ္ၿပီး အီေကြတာႏွင့္ ထပ္တူနီးပါးတည္ရွိသည္။

ၿဂိဳဟ္တုသည္ ပံုေသအမွတ္ တစ္မွတ္တြင္သာ တည္ရွိေသာေၾကာင့္ ၿဂိဳဟ္တုအား tracking ျပဳလုပ္ရန္မလိုအပ္ေပ။ ၿဂိဳဟ္တုသည္ ၄င္း၏ မေျပာင္းလဲေသာ လႊမ္းျခံဳဧရိယာအတြင္း မ်ားျပားေသာ operation မ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ ေပးႏိုင္သည္။ ရုပ္သံထုတ္လႊင့္မႈမ်ား အပါအ၀င္ မ်ားျပားလွေသာ ဆက္သြယ္ေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို GEO ပတ္လမ္းသို႔ လႊတ္တင္အသံုးျပဳေနၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း GEO ပတ္လမ္းသည္ ကမာၻမွ ၃၆၀၀၀ km အကြာအေ၀းတြင္ တည္ရွိေသာေၾကာင့္ GEO ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအတြက္ ထုတ္လႊင့္ျခင္းႏွင့္ ဖမ္းယူျခင္းတို႔တြင္ ၀.၂၅ စကၠန္႔ ၾကာျမင့္သည့္ signal delay ကိုျဖစ္ေပၚေစသည္။ ထုိအခ်က္သည္ အခ်က္အလက္မ်ား ထုတ္လႊင့္ျခင္း (သို႔) တယ္လီဖုန္းဆက္သြယ္ျခင္း တို႔အတြက္ အခက္အခဲတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ GEOၿဂိဳဟ္တုသည္ အီေကြတာႏွင့္ တူညီသည့္ပတ္လမ္းတြင္ တည္ရွိသျဖင့္ လက္တီတြဒ္ (သို႔) ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ျမင့္မားေသာ ေနရာမ်ားတြင္မူ ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ ဖမ္းယူေရးစခန္းအၾကား elevation angle (ေမာ့ေထာင့္) တန္ဘိုး ေလ်ာ့က်ႏိုင္သည္။ ထိုအခ်က္သည္ mobile communication အတြက္ အခက္အခဲတစ္ရပ္ျဖစ္သည္။

Medium Earth Orbit (MEO)

MEO ပတ္လမ္းသည္ ကမာၻေျမျပင္မွ အကြာအေ၀း ၂၀၀၀-၃၅၀၀၀ km အၾကားတြင္ တည္ရွိေသာ ပတ္လမ္းမ်ားကို ေခၚဆိုသည္။ MEO ပတ္လမ္းအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္တုသည္ ကမာၻကို တစ္ပတ္ျပည့္ရန္ ၄င္း၏ ပတ္လမ္းအျမင့္အလိုက္ ၂ နာရီမွ ၂၄ နာရီ အတြင္း ၾကာျမင့္သည္။ MEO ရွိ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအား GPS အသံုးျပဳျခင္း အတြက္အမ်ားဆံုး အသံုးျပဳၾကသည္။


Low Earth Orbit (LEO)

LEO ပတ္လမ္းသည္ ကမာၻေျမျပင္မွ ၁၆၀-၂၀၀၀ km (၁၀၀-၁၂၄၀ မိုင္ ) အကြာတြင္ တည္ရွိေသာ ပတ္လမ္းျဖစ္သည္။ LEO ပတ္လမ္းအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္တုသည္ တစ္နာရီလွ်င္ ၂၇၄၀၀ km ( ၈ km/s ) ႏႈန္းျဖင့္ ကမာၻကို မိနစ္ ၉၀ လွ်င္တစ္ႀကိမ္ လွည့္ပတ္သည္။ LEO ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအား ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ အျခားက႑မ်ားတြင္ အသံုးျပဳၾကသည္။ LEO ၿဂိဳဟ္တုသည္ ပတ္လမ္းနိမ့္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လႊမ္းျခံဳဧရိယာ က်ယ္ျပန္႔ေစရန္ ၿဂိဳဟ္တုအစုအေ၀းျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားရွိၾကသည္။ Remote sensing အတြက္ LEO ၿဂိဳဟ္တုအစုအဖြဲ႕မ်ားကို အဓိကအသံုးျပဳၾကသည္။

Source: 9SpaceStudy