Powered by Blogger.
RSS

အာကာသစခန္းမ်ား

ကမာၻေပၚရွိ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ား၏ စုစုေပါင္းအေရအတြက္မွာ ၅၀ ေက်ာ္ခန္႔ရွိသည္။ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ားသည္ အာကာသအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားလႊတ္တင္ရန္အတြက္ တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္မွစတင္၍ ၿဂိဳဟ္တုေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ကိုကမာၻတစ္၀န္းရွိ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ားမွ လႊတ္တင္ခဲ့ၾကသည္။ ကမာၻေပၚ၌ ပစ္လႊတ္မႈအမ်ားဆံုးျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ နာမည္ေက်ာ္ၾကားသည့္ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ားမွာ Cape Canaveral ၊ Vandenberg ၊ Baikonur ၊ Plesetsk ၊ Kourou ၊ Tanegashima ၊ Jiuquan ၊ Xichang ႏွင့္ Sriharikota တို႔ျဖစ္သည္။

Baikonur ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း ( ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၄၅.၆ ဒီဂရီ ၊ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၆၃.၄ ဒီဂရီ )

၁၉၅၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၄ ရက္ ေန႔တြင္ ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စု၏ ပထမဦးဆံုးၿဂိဳဟ္တု Sputnik 1 ကို Baiknour ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ R 7 ဒံုးပ်ံျဖင့္ ပစ္လႊတ္ခဲ့သည္။ Baiknour ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းသည္ ရုရွားႏိုင္ငံ၏ အေရးပါဆံုးေသာ စခန္းတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ၁၉၅၅ ခုႏွစ္တြင္တည္ေဆာက္ခဲ့၍ Baiknour ၿမိဳ႕၏ အေနာက္ေတာင္ဖက္ မိုင္၂၃၀ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။ Baiknour ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းသည္ ဆိုဗီယက္ၿပည္ေထာင္စုမွ ခြဲထြက္ခဲ့ေသာ ကာဇက္စတန္ႏိုင္ငံအတြင္း၌ တည္ရွိေန၍ ယခုကာလတိုင္ အသံုးျပဳေနဆဲ လႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ အႀကီးစားပစ္လႊတ္စင္ ၉ ခုႏွင့္ ဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္စင္ေပါင္း ၁၅ ခုေက်ာ္ပါ၀င္သည္။ ရုရွားႏိုင္ငံ၏ လူလိုက္ပါေသာ အာကာသစီမံကိန္းမ်ား၊ လသို႔ပစ္လႊတ္သည့္ စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္ အျခားၿဂိဳဟ္မ်ားသို႔ ပစ္လႊတ္သည့္ အာကာသယာဥ္မ်ားကို အဆိုပါ လႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ ပစ္လႊတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အာကာသအတြင္းသို႔ ပထမဦးဆံုးေရာက္ရွိခဲ့သည္ လူသားျဖစ္ေသာ ယူရီဂါဂါရင္ လုိက္ပါေမာင္းႏွင္သည့္ ေဗာ့စေတာ့ အာကာသယာဥ္ကို အဆိုပါလႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ ပစ္လႊတ္ခဲ့သည္။

Cape Canaveral ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း ( ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၂၈.၅ ဒီဂရီ ၊ အေနာက္ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၈၁ ဒီဂရီ )

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ထိပ္တန္းဒံုးပ်ံ လႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခုျဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ၊ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္၌ တည္ရွိသည္။ စခန္းတြင္ ကေနဒီအာကာသစင္တာႏွင့္ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္မႈမ်ား လြန္းပ်ံယာဥ္မ်ား ၊ ၿဂိဳဟ္တုမ်ား၏ သြားလာမႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ေသာ mission control center တို႔ပါရွိသည္။ ဧကေလးေသာင္းေက်ာ္ က်ယ္၀န္းၿပီး အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ ပထမဦးဆံုးၿဂိဳဟ္တုျဖစ္သည့္ Explorer 1 ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ လေပၚသို႔လူသားမ်ား ေရာက္ရွိခဲ့ေသာ ခရီးစဥ္ျဖစ္သည့္ Apollo 11 အာကာသယာဥ္တို႔ကို လႊတ္တင္ခဲ့ေသာ စခန္းျဖစ္သည္။ ဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္စင္ႀကီး ( ၆ ) ခုအပါအ၀င္ စုစုေပါင္း ဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္စင္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ တည္ရွိသည္။ ထိုစခန္းသည္ အာကာသထိန္းခ်ဳပ္ေရးစခန္း ( ၃ )ခု ၏ ကြန္ယက္ေအာက္တြင္ တည္ရွိၿပီး အေ႔ရွဘက္၌ ပင္လယ္ရွိျခင္းသည္ အေကာင္းဆံုးအားသာခ်က္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါစခန္းမွေန၍ ၀င္ရိုးစြန္းပတ္လမ္းသို႔ ပစ္လႊတ္ႏိုင္ျခင္းမရွိေပ။

Vandanberg ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၃၄.၄ ဒီဂရီ ၊ အေနာက္ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၁၂၀.၃၅ ဒီဂရီ)

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ၊ လြမ္ပတ္ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ၁၂ မိုင္အကြာႏွင့္ ေလာ့အိန္ဂ်ယ္လိစ္ ၿမိဳ႕၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ ၁၅၀ မိုင္အကြာ၌ တည္ရွိသည္။ အဆိုပါ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းတြင္ ပစ္လႊတ္စင္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ တည္ရွိၿပီး စစ္ဖက္ဆိုင္ရာၿဂိဳဟ္တုမ်ားႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးၿဂိဳဟ္တုမ်ားကိုသာ သီးသန္႔ပစ္လႊတ္ေနေသာ လႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ၀င္ရိုးစြန္းပတ္လမ္းတြင္ လွည့္ပတ္သည့္ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားကိုလည္း အဆိုပါပစ္လႊတ္ေရးစခန္းမွ လႊတ္တင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ အေမရိကန္အစိုးရ၏ တိုက္ခ်င္းပစ္ဒံုးပ်ံမ်ားကို စမ္းသပ္ပစ္လႊတ္ေနေသာ ေနရာတစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။

Kourou ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၅.၂ ဒီဂရီ ၊ အေနာက္ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၅၂.၈ ဒီဂရီ )

၁၉၆၇ ခုႏွစ္တြင္ ဥေရာပ အာကာသေအဂ်င္စီမွ ေတာင္အေမရိကတိုက္ ၊ ျပင္သစ္ဂီယာနာ ႏိုင္ငံ၌ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ အဆိုပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ အီေကြတာႏွင့္ နီးကပ္စြာတည္ရွိၿပီး မည္သည့္ပတ္လမ္းကိုမဆို အလြယ္တကူ ပစ္လႊတ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လက္ရွိပစ္လႊတ္ေရးစခန္းမ်ားအနက္ အေကာင္းဆံုးဟု ေခၚဆိုႏိုင္သည္။ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ဥေရာပ အာကာသေအဂ်င္စီ၏ ပထမဦးဆံုးၿဂိဳဟ္တု CAT ကို Ariane လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံျဖင့္ ပစ္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုကဲ့သို႔ ပစ္လႊတ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ဥေရာပအာကာသေအဂ်င္စီကို အာကာသအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုပစ္လႊတ္ႏိုင္ေသာ သတၱမေျမာက္အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ျဖစ္လာေစခဲ့သည္။

တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ား

၁၉၇၀ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၂၄ ရက္ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံသည္ ပထမဦးဆံုးၿဂိဳဟ္တုျဖစ္ေသာ Mao -1 ၿဂိဳဟ္တုကို Long March 1 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံျဖင့္ လႊတ္တင္ခဲ့ၿပီး ပဥၥမေျမာက္ၿဂိဳဟ္တုလႊတ္တင္ႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္လာခဲ့သည္။

Jiuquan ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၄၀.၆ ဒီဂရီ ၊ အေ႔ရွေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၉၉.၉ ဒီဂရီ)

Jiuquan ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းသည္ တရုတ္-မြန္ဂိုလီးယားနယ္စပ္ ၊ ဂိုဘီ သဲကႏၱာရအတြင္းရွိ က်ိဳးကြမ္းၿမိဳ႕၌ တည္ေဆာက္ထားၿပီး ေဘဂ်င္းၿမိဳ႕ေတာ္မွ မိုင္တစ္ေထာင္ခန္႔ကြာေ၀းသည္။ အဆိုပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ တရုတ္ႏိုင္ငံ၏ ပထမဦးဆံုးဒံုးပ်ံပစ္လႊတ္ေရးစခန္း တစ္ခုၿဖစ္ၿပီး မီတာ ၅၀ ျမင့္ေသာ ပစ္လႊတ္စင္မ်ားကို တည္ေဆာက္ထားသည္။ Long March ဒံုးပ်ံမ်ားျဖင့္ ေလထုတိုင္းတာေရး ၿဂိဳဟ္တုမ်ားႏွင့္ မိုးေလ၀သၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို ပစ္လႊတ္ေနေသာစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ အာကာသယာဥ္မႈး ယန္လီေ၀ လိုက္ပါေသာ Shenzhou 5 အာကာသယာဥ္ကို Long March-2F ဒံုးပ်ံျဖင့္ အဆိုပါပစ္လႊတ္ေရးစခန္းမွ လႊတ္တင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ အာကာသအတြင္းသို႔ လူသား ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္ေသာ တတိယေျမာက္ႏိုင္ငံအျဖစ္ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။

Xichang ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၂၈.၂၅ ဒီဂရီ ၊ အေ႔ရွေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၁၀၂ ဒီဂရီ)

တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ၏ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္း ( ၃ ) ခုအနက္ အႀကီးဆံုးစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ အျခားစခန္းႏွစ္ခုထက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ တည္ေနရာတြင္ တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ပတ္လမ္းအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုကိုေခ်ာေမာစြာ ပစ္လႊတ္ႏိုင္သည္။ ၇၆ မီတာျမင့္ေသာ ပစ္လႊတ္စင္ႏွစ္ခု ပါ၀င္၍ လက္ရွိတရုတ္ႏိုင္ငံ၏ Long March ဒံုးပ်ံမ်ားကို ပစ္လႊတ္ေနေသာ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ၿပီး ၁၉၈၄ ခုႏွစ္၌ ပထမဦးဆံုးေသာ ဒံုးပ်ံကိုပစ္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ လူဦးေရထူထပ္ေသာ ေနရာမ်ားကို ျဖတ္သန္းပစ္လႊတ္ရျခင္းသည္ အဆိုပါစခန္း၏ အႀကီးမားဆံုး အားနည္းခ်က္ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၆ ခုႏွစ္၌ ပ်က္က်ခဲ့ေသာ Long March-3 ဒံုးပ်ံေၾကာင့္ ၆ ေယာက္ေသဆံုးၿပီး ၅၇ ေယာက္ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္လည္း Long March-2E ဒံုးပ်ံေပါက္ကြဲခဲ့သည့္အတြက္ ၆ ေယာက္ေသဆံုး၍ ၂၃ ေယာက္ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။

Taiyuan ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၃၇.၅ ဒီဂရီ၊ အေ႔ရွေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၁၁၂.၆ ဒီဂရီ)

Taiyuan ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းသည္ ၀ူဇီၿပည္နယ္၌ တည္ရွိၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးၿဂိဳဟ္တု မ်ားကဲ့သို႔ေသာ ၀င္ရိုးစြန္းပတ္လမ္းၿဂိဳဟ္တုမ်ား ပစ္လႊတ္ရာတြင္ အသံုးျပဳသည့္ လႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၏ Iridium Constellation ၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို ပစ္လႊတ္ခဲ့ေသာ လႊတ္တင္ေရးစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။

Sriharikota Island ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း ( ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၁၃.၉ ဒီဂရီ၊ အေ႔ရွေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၈၀.၄ ဒီဂရီ)

၁၉၈၀ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၈ရက္ေန႔တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံ၏ ပထမဦးဆံုးၿဂိဳဟ္တုကုိ Sriharikota ကၽြန္းေပၚရွိ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ ပစ္လႊတ္ခဲ့ၿပီး အာကာသထဲသုိ႔ ၿဂိဳဟ္တုပစ္လႊတ္ႏိုင္ေသာ အဌမေျမာက္ႏုိင္ငံ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ အဆုိပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံအေရွ႕ပုိင္းကမ္းေျခရွိ မဒရပ္ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ကီလုိမီတာ ၁၀၀ အကြာ Sriharikota ကၽြန္းေပၚ၌ တည္ရွိသည္။ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းသည္ ဧက ၁၄၅၀၀ က်ယ္၀န္းၿပီး သစ္ေတာမ်ား ထူထပ္ေသာေနရာ ျဖစ္သည္။ မီတာ ၄၀ ျမင့္ေသာ ပစ္လႊတ္စင္တစ္ခုပါရွိၿပီး တန္ ၆၀၀ ေလးေသာ ပစ္လႊတ္စင္တစ္ခုလည္း ပါရွိသည္။

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၏ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ား

ကာဂုိရွီးမား ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတၱီတြဒ္ ၃၁.၂ ဒီဂရီ၊ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၁၃၁.၁ ဒီဂရီ)

၁၉၇၀ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ အုိဆုမိ ဟုအမည္ရေသာ ၿဂိဳဟ္တုကုိ Lumbda ဒံုးပ်ံျဖင့္ ပစ္လႊတ္ခဲ့ၿပီး ဂ်ပန္ႏုိင္ငံည္ အာကာသထဲသုိ႔ ၿဂိဳဟ္တုပစ္လႊတ္ႏုိင္ေသာ စတုတၳေျမာက္ႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။ အဆုိပါ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ က်ဴရႈကၽြန္းေပၚတြင္ တည္ရွိၿပီး မူလက မုိးေလ၀သၿဂိဳဟ္တုမ်ားကုိ ပစ္လႊတ္ရန္ရည္ရြယ္ခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္တြင္ အာကာသယာဥ္မ်ားကုိပါ ပစ္လႊတ္ႏုိင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ၏ ပထမဆံုးၿဂိဳဟ္တုေျခာက္ခုကုိ ကာဂုိရွီးမား ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမွ ပစ္လႊတ္ခဲ့ၿပီး ယခုအခ်ိန္ထိၿဂိဳဟ္တုေပါင္း ႏွစ္ဒါဇင္ေက်ာ္ကုိ ပစ္လႊတ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

တန္ဂါရွီးမား ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္း (ေျမာက္လတီၱတြဒ္ ၃၀.၄ ဒီဂရီ၊ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၁၃၁ ဒီဂရီ)

ဂ်ပန္အာကာသဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေအဂ်င္စီ၏ ရံုးစုိက္ရာေနရာျဖစ္ၿပီး တုိက်ိဳၿမိဳ႕မွ မုိင္ေပါင္း ၆၅၀ ကြာေ၀းေသာ တန္ဂါရွီးမားကၽြန္းေပၚ၌ တည္ရွိသည္။ ထုိစခန္းမွ အဓိကအားျဖင့္ ေလာင္စာခဲသံုးႏွင့္ ေလာင္စာရည္သံုး ဒံုးပ်ံမ်ားကုိ စမ္းသပ္ပစ္လႊတ္လ်က္ရွိသည္။

အျခားဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ား

အထက္ပါ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းမ်ားအျပင္ ကမာၻတစ္၀န္း၌ အျခားပစ္လႊတ္ေရးစခန္းမ်ားလည္း တည္ရွိသည္။ ယင္းတို႔အတြင္းမွ အခ်ိဳ႕သည္ ႏိုင္ငံပိုင္စခန္းမ်ားျဖစ္ၿပီး အခ်ိဳ႕သည္ NASA ႏွင့္ ဥေရာပအာကာသ ေအဂ်င္စီ၏ စခန္းမ်ားျဖစ္သည္။ NASA ၏ Tran-Atlantic landing အတြက္ စပိန္၊ ဆီနီေဂါႏွင့္ ေမာ္ရိုကိုႏိုင္ငံတို႔တြင္ စခန္း( ၃ )ခုတည္ေဆာက္ထားသည္။ ၁၉၈၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ အစၥေရးႏိုင္ငံသည္ အာကာသအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုပစ္လႊတ္ႏိုင္ေသာ န၀မေျမာက္ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔တြင္လည္း အီရတ္ႏိုင္ငံသည္ အာကာသအတြင္းသို႔ ၿဂိဳဟ္တုပစ္လႊတ္ႏိုင္ေသာ ဆယ္ႏိုင္ငံေျမာက္ႏိုင္ငံျဖစ္လာသည္။ အီတလီႏိုင္ငံ ၊ ဆမ္မာရီ ကြ်န္းအနီး၌ရွိေသာ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းသည္ ေရျပင္ေပၚ၌ တည္ေဆာက္ထားေသာ ပစ္လႊတ္ေရးစခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။

Source: 9SpaceStudy

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

အ​ေမရိကန္​​တြင္ ​ေဒၚလာ ၄ သန္း​​​တန္ ​ေနာက္ဆံုး​​​ေပၚ ​ေထာက္လွမ္း​ေရး​​​​​​​ေလယာဉ္​​တီထြင္

alt

အ​ေမရိကန္​နိုင္ငံမွ စစ္ဖက္​ဆိုင္ရာ ပညာရွင္မ်ား​​သည္ ​ေဒၚလာ ၄ သန္း​ေက်ာ္ တန္ဖိုး​ရွိသည့္​ ​ေနာက္ဆံုး​ေပၚ ​ေထာက္လွမ္း​ေရး​ သူလ်ွိဳ​​ေလယာဉ္​ေလး​ တစ္စင္း​အား​ တီထြင္​လိုက္သည္။ ၁၆ လက္မသာရွိ​ေသာ ​ေလယာဉ္ငယ္​ေလး​သည္ ငွက္ပိတံုး​ေလး​ တစ္​ေကာင္ႏွင့္​ ပံုစံ​တူ​ေအာင္ တည္​ေဆာက္ထား​ၿပီး​ အ​ေလး​ခ်ိန္မွာ AA ဓာတ္ခဲ တစ္လံုး​ထက္ပင္ ​ေလ်ာ့​နည္း​သည္။

အိတ္ထဲတြင္ အလြယ္တကူ ထည့္​ယူသြား​နိုင္​ေသာ ​ေလယာဉ္​ေလး​ကို ပင္တဂြန္ စစ္ဌာနခ်ုပ္က ​ေဖာ္ျပလိုက္သည္။ ယင္း​ေလယာဉ္ငယ္ စီမံကိန္း​ကို အခ်ိန္ ၅ ႏွစ္မ်ွယူ၍ တည္​ေဆာက္ခဲ့​ၿပီး​ ငွက္ႏွင့္​အလြန္တူ​ေသာ ​ေလယာဉ္​ေလး​သည္ တစ္နာရီလ်င္ ၁၁ မိုင္နႈန္း​ထိ ပ်ံသန္း​နိုင္​ေၾကာင္း​ သိရသည္။ စစ္ဖက္​အႀကီး​အကဲမ်ား​က အလြန္​ေသး​ငယ္​ေသာ ကင္မရာ​ေလး​မ်ား​ကို ငွက္ပိတံုး​ ​ေလယာဉ္​​ေလး​တြင္ ထည့္​သြင္း​ကာ စစ္ပြဲဇုန္မ်ား​တြင္ ရန္သူ့​​စခန္း​ တည္​ေနရာကို လ်ွိဳ့​ဝွက္​​ေထာက္လွမ္း​နိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္​ေနၾကသည္။ ​

ေလကိုဆန္၍ ပ်ံနိုင္​ေသာ ငွက္က​ေလး​မ်ား​ကို ကမ႓ာ​ေပၚတြင္ ​ေထာက္လွမ္း​ေရး​ေလယာဉ္မ်ား​ ထုတ္လုပ္​ေရာင္း​ခ်​ေနသည့္​ အႀကီး​ဆံုး​ ကုမၸဏီႀကီး​ တစ္ခုျဖစ္​ေသာ AeroVironment က မိတ္ဆက္​ျပသ​ခဲ့​ျခင္း​​ျဖစ္သည္။ အ​ေမရိကန္ စစ္တပ္သည္ ​ေထာက္လွမ္း​ေရး​​အတြက္ တစထက္တစ ​ေသး​ငယ္​ေသာ ကိရိယာ​ေလး​မ်ား​ကို အသံုး​ျပုလာၿပီး​ ယမန္ႏွစ္ကလည္း​ ၄ ​ေပါင္မ်ွသာ အ​ေလး​ခ်ိန္ရွိ​ေသာ ​ေလယာဉ္ငယ္မ်ား​ကို ​ေထာင္ႏွင့္​ခ်ီ မွာယူခဲ့​ေၾကာင္း​ သိရွိရသည္။

Source: People Media Voice

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

အာကာသအမႈိက္သ႐ုိက္က ၿဂဳိလ္တုမ်ားအတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈျဖစ္လာ

“ေနာက္ထပ္ (၂)ႏွစ္၊ (၃)ႏွစ္အတြင္း အာကာသ အမိႈက္ေတြေၾကာင့္ ၿဂိဳဟ္တုေတြ ထိခိုက္မိတာမ်ိဳး ပိုၿပီးအျဖစ္မ်ားလာႏုိင္တယ္”
အာကာသအမႈိက္သ႐ုိက္က ၿဂဳိလ္တုမ်ားအတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈျဖစ္လာ

အနာဂတ္ကာလတြင္ ကမာၻပတ္ လမ္းေၾကာင္းအတြင္း လႊင့္တင္မည့္ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအတြက္ အာကာသ အမိႈက္သရိုက္မ်ားက အလြန္ႀကီးမားေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ား ျဖစ္လာေစႏိုင္ေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားလုိက္သည္။ သုေတသီမ်ားက လာမည့္ႏွစ္ အနည္းငယ္အတြင္း ကမာၻပတ္ လမ္းေၾကာင္းထဲတြင္ အာကာသ အမိႈက္မ်ား ထူေျပာစြာ ျဖစ္လာႏုိင္ေၾကာင္း သတိေပးခဲ့သည္။


ကမာၻပတ္ လမ္းေၾကာင္းထဲသို႔ ၿဂိဳဟ္တုမ်ား လႊတ္တင္ႏိုင္ခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း(၅၀)ေက်ာ္ ၾကာျမင့္လာသည္ႏွင့္အတူ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ား ေျမာပါေနသည့္ အာကာသ အမိႈက္မ်ားလည္း ထုႏွင့္ထည္ႏွင့္ တိုးပြားလာခဲ့သည္။ “ေနာက္ထပ္ (၂)ႏွစ္၊ (၃)ႏွစ္အတြင္း အာကာသ အမိႈက္ေတြေၾကာင့္ ၿဂိဳဟ္တုေတြ ထိခိုက္မိတာမ်ိဳး ပိုၿပီးအျဖစ္မ်ားလာႏုိင္တယ္”ဟု အေမရိကန္ အမ်ိဳးသား အကာသ ေအဂ်င္စီ (NASA)မွ ကမာၻပတ္လမ္းအတြင္းရွိ အမိႈက္မ်ား ေစာင့္ၾကည့္ေရးရံုး တာ၀န္ခံ ဂ်င္းစ္စတန္စ္ဘယ္ရီက space.comသို႔ ေျပာၾကားခဲ့သည္။


ဟူစတန္တြင္ အေျခစိုက္ေသာ ဂၽြန္ဆန္အာကာသစင္တာသည္ ကမာၻပတ္လမ္းအတြင္း ပိုမိုတုိးပြားလာသည့္ အာကာသ အမိႈက္မ်ား၏ အေျခအေနကို ေတာက္ေလွ်ာက္ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာလ်က္ရွိသည္။ ဧၿပီလ (၅)ရက္ေန႔က အာကာသ အမိႈက္တစ္ခုသည္ ႏိုင္ငံတကာ အာကာသစခန္း (ISS)ကို ၀င္တိုက္မိလု အေျခအေနမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ့ရာ ISSတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ နကၡတ္ေဗဒ ပညာရွင္ (၃)ဦးအတြက္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ယင္းအမိႈက္စသည္ (၂၀၀၇)ခုႏွစ္က တရုတ္ႏုိင္ငံမွ လႊတ္တင္လုိက္ေသာ တန္ျပန္ၿဂိဳဟ္တု ေထာက္လွမ္းေရး စမ္းသပ္စနစ္ တစ္ခုမွ ထြက္ေပၚလာျခင္းျဖစ္သည္။

ယခင္ကလည္း ISSအျပင္ ကမာၻပတ္လမ္းအတြင္းရွိ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားသည္ အာကာသ အမိႈက္မ်ား၏ ထိခုိက္လာႏုိင္ေသာ အေနအထားမ်ိဳးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရဖူးသည္။ ယင္းတို႔သည္ ကမာၻပတ္လမ္းအတြင္း တစ္နာရီ မိုင္(၁၇၅၀၀)ႏႈန္းထိ ျမန္ႏႈန္းျမင့္မားစြာ သြားလာေနတတ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ပညာရွင္မ်ားက ကမာၻပတ္ လမ္းေၾကာင္းအတြင္း ေဘ့စ္ေဘာ ေဘာလံုးထက္ ပိုႀကီးသည့္ အမိႈက္စ (၂၀၀၀၀)ေက်ာ္၊ ေက်ာက္ဒိုးတစ္ခုစာထက္ ပိုႀကီးသည့္ အမိႈက္စေပါင္း (၅၀၀၀၀၀)ေက်ာ္ထိ ရွိေနေၾကာင္း သတိေပး ေျပာဆိုထားသည္။ ပညာရွင္မ်ားသည္ ၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို အႏၱရာယ္ ေပးႏုိင္ေလာက္ဖြယ္ရွိေသာ အမိႈက္အစအန (၂၂၀၀၀)ေက်ာ္ကို ေျခရာခံ ေထာက္လွမ္းေနေသာ္လည္း ယင္းတို႔ကို အခ်ိန္ျပည့္ ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ျခင္း မရွိဟုလည္း သတင္းမ်ားက ေဖာ္ျပသြားသည္။

Source: Space

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ရုရွားႏုိင္ငံ၏ မ်ိဳးဆက္သစ္လႊတ္တင္ေရး ဒံုးပ်ံ Angara အား ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ မတုိင္မီ စမ္းသပ္ပစ္လႊတ္မည္

ရုရွားႏုိင္ငံ၏ မ်ိဳးဆက္သစ္ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံျဖစ္ေသာ Angara ဒံုးပ်ံ၏ စမ္းသပ္ပစ္လႊတ္မႈကုိ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ထက္ ေနာက္မက်ဘဲ ျပဳလုပ္မည္ဟု ရုရွား အာကာသအဖဲြ႕မွ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန႕တႊင္ သတင္းထုတ္ျပန္ ခဲ့သည္။

ရုရွားႏုိင္ငံေျမာက္ဘက္၌ တည္ရွိေသာ Plesetsk ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းတြင္ Angara ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ရန္ အတြက္ လုိအပ္ေသာ အေဆာက္အဦးမ်ား တည္ေဆာက္မႈအေျခအေနမွာ ၿပီးစီးလုရွိၿပီဟု ရုရွားအာကာသ ေအဂ်င္စီမွ ေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူက ေျပာၾကားလုိက္သည္။

Angara လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံသည္ ပတ္လမ္းနိမ့္ ပတ္လမ္း (Low Earth Orbit – LEO) အတြင္းသုိ႔ ၂၀၀၀ ကီလုိဂရမ္မွ ၄၀၅၀၀ ကီလုိဂရမ္အထိ ပုိ႔လႊတ္ႏုိင္ၿပီး လက္ရွိအသံုးျပဳေနေသာ ရုရွားႏုိင္ငံလႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ား၏ ပင္မ လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ အျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေစရန္ ျပဳလုပ္ သြားမည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။

လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံအား Universal Rocket Module (URM) အေပၚ အေျခခံ၍ ေဆာက္လုပ္ ထားၿပီး ပံုသ႑ာန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတပ္ဆင္ႏုိင္သည့္ ျပန္လည္ အသံုးျပဳ၍ မရေသာ လႊတ္တင္ေရးယာဥ္ (Evolved Expendable Launch Vehicle – EELV) ႏွင့္ ဆင္တူေသာ ပံုစံအတုိင္း ျပဳလုပ္ထားသည္။

Angara လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံမ်ား တည္ေဆာက္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ရုရွားႏုိင္ငံအား ကာဇက္စတန္ႏို္င္ငံမွ ဘုိင္ကုိေနာ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းကို ဌားရမ္းအသံုးျပဳရျခင္းမွ ေလ်ာ့က်ေစရန္ ျဖစ္သည္။ ရုရွားႏုိင္ငံ၏ ေျမာက္ပုိင္းတြင္ ရွိေသာ Plesetsk ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းႏွင့္ ႏုိင္ငံ အေရွ႕ပုိင္းတြင္ တည္ရွိေသာ အသစ္ထပ္မံျပဳလုပ္မည့္ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရးစခန္းတုိ႔မွ ေန၍ အေလးခ်ိန္မ်ားျပားေသာ payload မ်ား ပစ္လႊတ္ႏုိင္ရန္အတြက္ အဆိုပါ Angara လႊတ္တင္ေရး ဒံုးပ်ံမ်ားကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

Source: Satellite&Space

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Solar Storm

ၿဂိဳဟ္တုတည္ရွိေနေသာ အာကာသပတ္၀န္းက်င္၏ ဆိုးရြားျပင္းထန္ျခင္းမ်ား

ၿဂိဳဟ္တုတည္ရွိေနသည့္ အာကာသပတ္၀န္းက်င္ (space environment)သည္ ဆိုး၀ါးျပင္းထန္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုျဖစ္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ အာကာသအမိႈက္မ်ား အာကာသထဲမွာ ခန္႔မွန္းရခက္ခဲစြာ ေမ်ာခ်င္ရာသို႔အရွိန္အဟုန္ျပင္းစြာေမ်ာပါေနသည့္ လူသားေတြျပဳလုပ္ထားသည့္ အာကာသ အမႈိက္သရိုက္မ်ား (space debris) ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းအာကာသ၀တၳဳမ်ားႏွင့္ ၿဂိဳဟ္တုနဲ႔တိုက္မိတဲ႔အခါ သို႔မဟုတ္ ၿဂိဳဟ္တုေပၚက အေရးႀကီးသည့္ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုခုကို ထိမွန္သြားတဲ႔အခါတြင္ ၿဂိဳဟ္တုတစ္ခုလံုး ပ်က္စီးမႈႀကီးမ်ားအထိ ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္သည္။ ၿဂိဳဟ္တုတစ္ခု၏ အစိတ္အပိုင္း အေသးအမႊားကေလးမ်ားမွ ထိန္းခ်ဳပ္စနစ္မရွိေတာ့သည့္ ပတ္လမ္းထဲတြင္ လႊင့္ေမ်ာေနၾကေသာ ၿဂိဳဟ္တုအေဟာင္းမ်ားလည္း ပါ၀င္သည္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ျဖစ္ေပၚခဲ႔ေသာ အေမရိကန္ ဆက္သြယ္ေရးၿဂိဳဟ္တု (Irridium) ႏွင့္ ရုရွားဆက္သြယ္ေရး ၿဂိဳဟ္တုအပ်က္ (Kosmos) တို႔ တိုက္မိၾကသည့္ ျဖစ္ရပ္ကဲ့သို႔ တိုက္မိသည့္ ၿဂိဳဟ္တုႏွစ္ခုစလံုးေပါက္ကြဲပ်က္စီးသြားတာမ်ိဳးအထိလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါသည္။

ၿဂိဳဟ္တုတစ္လံုးအသစ္တင္လိုက္တိုင္း ယင္းၿဂိဳဟ္တုကို ပစ္လႊတ္ေပးသည့္ဒံုးပ်ံ (launch vehicle) မွလည္းေကာင္း၊ ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ ဒံုးပ်ံခြဲထုတ္ျခင္းအတြက္ ထည့္သြင္းထားရသည္႔စက္ပစၥည္းမ်ားမွလည္းေကာင္း၊ ကိရိယာအစိတ္အပိုင္းမ်ားကို အာကာသအတြင္းတြင္ခ်န္ထားခဲ့သည့္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ကမၻာ႔ပတ္၀န္းက်င္ အာကာသထဲတြင္ ၁၉၆၀ ခန္႔မွစၿပီး တစ္ကမၻာလံုး ပစ္လႊတ္ခဲ႔ၾကသည့္ၿဂိဳဟ္တုမ်ားအျပင္ ယင္းၿဂိဳဟ္တုမ်ားကို လႊတ္တင္ခဲ႔သည့္အႀကိမ္တိုင္း အာကာသထဲတြင္ခ်န္ထားခဲ႔သည့္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားသည္ အေရအတြက္အားျဖင့္ သန္းဂဏန္းအထိရွိေနေသာေၾကာင့္ အာကာသတြင္းရွိ မည္သည္႔ၿဂိဳဟ္တုကိုမဆို လာေရာက္ထိမွန္ႏိုင္ေျခရွိေနသည္။ ထို႔အျပင္ အာကာသ အတြင္းသို႔လႊတ္တင္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကသည့္အတြက္ ယင္းအမႈိက္သရိုက္မ်ားသည္ ၿဂဳိဟ္တုနဲ႔ယွဥ္လ်င္ အလြန္မာေက်ာသည္။ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း အလြန္မာေက်ာၿပီးအလြန္လ်င္ျမန္ေသာ အျမန္ႏႈန္း (8 km/s) ျဖင့္ေရြ႕လ်ားေနေသာ ယင္းပစၥည္းအစအနမ်ားသည္ ၿဂိဳဟ္တုကို ထိမွန္သည့္အခါတြင္ ထိမွန္ျခင္းခံရသည့္ အစိတ္အပိုင္းေပၚကိုလိုက္၍ ပ်က္စီးမႈႀကီးမားပါသည္။ အေရးအႀကီးဆံုး အစိတ္အပိုင္းကိုထိမွန္ခဲ႔မည္ဆိုပါက ၿဂိဳဟ္တု တစ္ခုလံုး သံုးမရတဲ႔အထိ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါသည္။


ေနမုန္တိုင္း ႏွင့္ ၄င္း၏ ျဖစ္ေပၚလာပံု

ေနမုန္တိုင္းဆိုသည္မွာ ေနကိုလႊမ္းျခံဳထားေသာဓာတ္ေငြ႔လႊာအတြင္းတြင္ ျဖစ္ေပၚတတ္ေသာျပင္းထန္သည့္ ေပါက္ကြဲမႈတစ္မ်ဳိးကို ေခၚဆိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနမုန္တိုင္းမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္မွာ ေန၏ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ဟိုက္ၿဒိဳဂ်င္ႏွင့္ ဟီလီယမ္ဓာတ္ေငြ႕မ်ားျဖင့္ အဓိကဖြဲ႕စည္းထားသည့္ေနသည္ ယင္းဓာတ္ေငြ႕ႏွစ္မ်ဳိး ေလာင္ကၽြမ္းျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေဘးထြက္ပစၥည္းအေနျဖင့္ အပူစြမ္းအင္္၊ အလင္းေရာင္၊ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္ (charged particles)၊ ဓာတ္ေရာင္ျခည္ျဖာထြက္မႈ (X-rays, Gamma rays, etc.) ထုတ္လႊတ္ေပးသည္။

ယင္းေဘးထြက္ပစၥည္းမ်ားအနက္မွ ျဒပ္ထုမရွိေသာေဘးထြက္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ အလင္းေရာင္ ၊ဓာတ္ေရာင္ျခည္၊ အပူစြမ္းအင္တို႔သည္ ေနမွအခ်ိန္ျပည့္ ျဖာထြက္ေနၿပီး ဓာတ္ေဆာင္မႈန္မ်ားမွာမူ ေနအတြင္းပိုင္းတြင္သာ တည္ရွိပါသည္။ ေနမုန္တိုင္းဆိုသည္မွာ ျဒပ္ထုရွိေသာ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္မ်ား (charged particles) ေနမွအရွိန္အဟုတ္ျပင္းစြာ လြင့္ကန္ထြက္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသည္ေန၏ အတြင္းပိုင္း၌ရွိေသာ သံလိုက္စက္ကြင္း ေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။

ေနအတြင္း၌လွည့္ပတ္ေရြ႕လ်ားေနေသာ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္ေတြႏွင့္ အတူသံလိုက္စက္ကြင္းသည္လည္း လိုက္ေျပာင္းေနပါသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေန၏ corona အလႊာအတြင္းတြင္ရွိေနသည့္ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္ေတြျဖစ္ၾကေသာ Proton ႏွင့္ electron တို႔သည္လည္း အလြန္ျမင့္မားေသာ အပူခ်ိန္ေၾကာင့္ ေန၏ဆြဲအားမွ လြတ္ထြက္ႏိုင္ေသာ စြမ္းအင္အရွိန္ (escape velocity) ကိုရရွိေနၾကသည္။ “သံလိုက္စက္ကြင္းမ်ားသည္ဓာတ္ေဆာင္မႈန္မ်ားအား လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းႏိုင္ၾကသည္” (တြန္းႏိုင္ဆြဲႏိုင္ၾကသည္) (Charged particles can be deflected by magnetic fields) ဆိုသည့္သေဘာေၾကာင့္ သံလိုက္စက္ကြင္းမ်ားတစ္ေနရာရာမွာစုမိလာၿပီး ျပင္းအားမ်ား သြားသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္မ်ားကိုေနအတြင္းမွ အျပင္ကိုတြန္းထုတ္ေနသကဲ႔သို႔ ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အဘက္ဘက္သို႔ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္စီးေၾကာင္း (ေနမုန္တိုင္း) ေပၚေပါက္တိုက္ခတ္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေန၏အတြင္းပိုင္းတြင္ စုမိသြားေသာ သံလုိက္စက္ကြင္းျပင္းအားအေပၚကို လိုက္ၿပီးေနမုန္တိုင္းေတြ၏ အရြယ္အစားေတြကြာျခားၾကပါသည္။

ေနမွစတင္တိုက္ခတ္သည့္အခ်ိန္၌ ေနမုန္တိုင္း၏စြမ္းအင္ထုတ္လႊတ္မႈသည္ 6*1025 Joules မွ်ရွိသည္။ အဆုိပါပမာဏသည္ ေနမွတစ္စကၠန္႔မွာထုတ္လႊတ္္ေနသည့္ စြမ္းအင္စုစုေပါင္းရဲ႕ ေျခာက္ပံုတစ္ပံုမွ်ရွိေသာ ပမာဏျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ေနမုန္တိုင္းက သယ္ေဆာင္လာေသာစြမ္းအင္သည္ အလြန္္ျမင့္မားျပင္းထန္သည္။ ကမၻာ့ ပတ္လမ္းသို႔ေနမုန္တိုင္းေရာက္ရွိခ်ိန္၌ တိုက္ခတ္ႏႈန္းသည္ တစ္စကၠန္႔လွ်င္ 185435 မိုင္မွ်ရွိၿပီး ဓာတ္ေဆာင္မႈန္ အေရအတြက္သည္လည္း တစ္ကုဗစင္တီမီတာတိုင္းတြင္ တစ္မႈန္ မွ ဆယ္မႈန္ အထိ ပါရွိေနသည္။ ေနမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ႏႈန္း (velocity)၊ ဓာတ္ေဆာင္မႈန္သိပ္သည္းဆ (charged particle density) ႏွင့္ တိုက္ခတ္ေသာ အႀကိမ္ေရတို႔သည္ sunspot activity ေပၚမူတည္၍ ေျပာင္းလဲႏုိင္ပါသည္။ ေနမုန္တိုင္းက သယ္ေဆာင္လာေသာစြမ္းအင္ စုစုေပါင္းပမာဏသည္ ေနမုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ေသာအႀကိမ္ေရႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက်သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ေနမုန္တိုင္းငယ္မ်ားသည္ ေနမုန္တိုင္းႀကီးမ်ားထက္ပိုမိုတိုက္ခတ္ႏိုင္သည္။

Source: 9SpaceStudy

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Soyuz TMA – 21 အာကာသယာဥ္အား ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ လႊတ္တင္ရန္ ရုရွားအာကာသ ေအဂ်င္စီ Roscosmos မွ အတည္ျပဳ

ရုရွားႏုိင္ငံ ဖက္ဒရယ္ အာကာသေအဂ်င္စီျဖစ္ေသာ Roscosmos သည္ ဧၿပီလ ၅ ရက္တြင္ ႏုိင္ငံတကာ အာကာသစခန္းသုိ႔ သြားေရာက္မည့္ Soyuz TMA – 21 အာကာသယာဥ္အား လႊတ္တင္ မည္ဟု အတည္ျပဳ သတင္းထုတ္ျပန္လုိက္သည္။

မူလက အဆုိပါ အာကာသယာဥ္အား ကာဇက္စတန္ႏုိင္ငံ ဘုိင္ကုိေနာ ဒံုးပ်ံလႊတ္တင္ေရး စခန္းမွ မတ္လ ၃၀ ရက္တြင္ လႊတ္တင္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဧၿပီလ (၅) ရက္ တနလၤာေန႔သုိ႔ ေရႊ႕ဆုိင္းခဲ့ရသည္။ Soyuz အာကာသယာဥ္၏ ဆက္သြယ္ေရး စနစ္၌ တပ္ဆင္ထားေသာ capacitor တစ္ခု ခ်ိဳ႕ယြင္းမႈေၾကာင့္ ေရႊ႕ဆုိင္းခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဧၿပီလ (၅) ရက္ ေမာ္စကုိ စံေတာ္ခ်ိန္ ၂ နာရီ ၁၈ မိနစ္ (GMT စံေတာ္ခ်ိန္ ဧၿပီလ (၄) ရက္ ၂၃ နာရီ ၁၈ မိနစ္တြင္ အာကာသယာဥ္အားလႊတ္တင္ရန္ အတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား ဆက္လက္ျပဳလုပ္ သြားမည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကုိ ခ်မွတ္ခဲ့သည္ဟု ေသာၾကာေန႔ (မတ္လ ၁၂ ရက္) တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ Roscosmos ၏ ဘုတ္အဖဲြ႕အစည္းအေ၀းအၿပီးတြင္ ေၾကျငာခဲ့သည္။ Soyuz TMA – 21 အာကာသယာဥ္သည္ ရုရွားအာကာသယာဥ္မႈးမ်ားျဖစ္ေသာ Alexander Samokutyayev ၊ Andrei Borisenko ႏွင့္ NASA အာကာသယာဥ္မႈးျဖစ္ေသာ Ronald Garan တုိ႔ကုိ ႏုိင္ငံတကာ အာကာသစခန္း (International Space Station – ISS) သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးမည္ ျဖစ္သည္။

၄င္း အာကာသယာဥ္မႈးမ်ားသည္ လက္ရွိ ႏိုင္ငံတကာ အာကာသစခန္းတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ရုရွားအာကာသယာဥ္မႈး Dmitry Kondratyev ၊ ဥေရာပအာကာသေအဂ်င္စီမွ အာကာသယာဥ္မႈး Paolo Nespoli ႏွင့္ NASA အာကာသယာဥ္မႈး Catherine Coleman တုိ႔ႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ စူးစမ္း ေလ့လာမႈမ်ားကုိ ဆက္လက္ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္သည္။

Source: Satellite&Space

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း တတိယေျမာက္လႊတ္တင္မည့္ Ariane 5 ဒံုးပ်ံအား Spaceport ၌ စတင္ တပ္ဆင္

၂၀၁၁ခုႏွစ္အတြင္း တတိယေျမာက္လႊတ္တင္မည့္ Ariane 5 ဒံုးပ်ံအား ျပင္သစ္ ဂိုင္ယာနာ ႏိုင္ငံရွိ Spaceport ၌ ကနဦးတပ္ဆင္မႈ ၿပီးစီးျပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။ အဆိုပါတပ္ဆင္မႈကို Spaceport ရွိဒံုးပ်ံတပ္ဆင္ျခင္းအေဆာက္အဦး (Launcher Integration Building) ၌ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး Ariane 5 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ Upper Stage (ESC)ႏွင့္ Vehicle equipment bay တို႔အား unit တစ္ခုတည္းအျဖစ္ တပ္ဆင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုသို႔တပ္ဆင္ထားေသာ Ariane 5 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံအား Spaceport ၌ပင္တည္ရွိေသာ ေနာက္ဆံုးတပ္ဆင္ျခင္း အေဆာက္အဦး (Final Assembly Building) သို႔ပို႔ေဆာင္မည္ျဖစ္ၿပီး ယင္းအေဆာက္အဦးတြင္ Mission ၏ Payload မ်ားျဖစ္ေသာ ST-2 ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ GSAT-8 ၿဂိဳဟ္တု ႏွစ္ခုတို႔အား ဆက္လက္တပ္ဆင္ေပးမည္ ျဖစ္သည္။

အဆိုပါ Final Assembly Building တြင္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔၌ Yahsat Y1A ႏွင့္ Intelsat New Dawn ၿဂိဳဟ္တုတို႔အား သယ္ေဆာင္ပို႔လႊတ္မည့္ အျခား Ariane 5 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံတစ္ခု လည္း တပ္ဆင္လ်က္ရွိသည္။

ႏိုင္ငံတကာ payload မ်ားအား ပစ္လႊတ္မႈမ်ားျပားလာသည့္ Ariane 5 လႊတ္တင္ေရးဒံုးပ်ံ၏ လႊတ္တင္မႈမ်ားကုိ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစရန္ အတြက္ Spaceport ၌ mission ႏွစ္ခုအား operation ၿပိဳင္တူလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ ဒီဇုိင္းျပဳလုပ္ထားသည္။

ST-1 ၿဂိဳဟ္တုႏွင့္ GSAT-8 ၿဂိဳဟ္တုတုိ႔အား ေမ ၃၀ ရက္၌ လႊတ္တင္ရန္ စီစဥ္ထားၿပီး Arianespace လႊတ္တင္ေရးကုမၸဏီ၏ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ျပဳလုပ္မည့္ လႊတ္တင္မႈ (၆) ခုထဲမွ တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္သည္။

ST-2 ၿဂိဳဟ္တုသည္ Singapore Telecommunications Ltd (SingTel) ႏွင့္ Chunghwa Telecom Company Ltd တုိ႔ အက်ိဳးတူပူးေပါင္းတည္ေထာင္ထားေသာ ST-2 Satellite Ventures Pte Ltd အတြက္ တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ GSAT-8 ၿဂိဳဟ္တုသည္ အိႏိၵယ အာကာသ သုေတသနအဖဲြ႕(Indian Space Research Organization) က တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

Source: Satellite&Space

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...